index.html.

Het gebied waar de Stroetenhof ligt heette vroeger 'De Stroeten', genoemd naar komvormige plaatsen in het heidelandschap.

 

 

 

 

 

 

 

 

Hierin werd hemelwater opgevangen, van waaruit het zich in kleine stroompjes over het land verspreidde.

 

Dit beeld schetst de visie van onze stichting: Opvangen wat er op spiritueel gebied gebeurt en dit laten doorstromen'.

 

Stiltetuin

 

Bij een bescheiden uithangbordje, via een smal graspad  tussen twee erven door, sta je plotseling, verrast, voor  de stiltetuin ‘De Stroetenhof’.

Een plek van rust en  ontmoeting.

Een initiatief uit 1999. Genomen door  enkele mensen, die droomden van een dergelijke plek in Emmen en die samen met vrienden en bekenden, kinderen en vrienden van kinderen, dit stuk grond zijn  gaan ontginnen. Nu is het al jaren een prachtige tuin,  waarin het heerlijk is om samen te werken, te praten  en tot rust te komen.

 

Hoezo ontginnen?

Het terrein van ongeveer 600 m², dat in 1999 is geleend door de eigenaar die voor aan de weg woont,  bestond voor een kwart uit een grasveld, voor een  kwart uit een dennenbos en voor de helft uit een door  braamstruiken en brandnetels overwoekerd deel, waar tijdens het ruimen geregeld  wonderlijke dingen tevoorschijn kwamen, zoals oude  verroestte fietsen, bedspiralen, maar ook een redelijk  in tact gebleven oude gemetselde kweekbak, waar men vroeger losse raampanelen op legde. De ramen zijn  verdwenen, maar de bak is, hoewel verplaatst,  behouden gebleven en heeft een nieuwe bestemming  gevonden als

lavendelkweekbak. Ook werd er een  ijzeren kruisje gevonden, wat waarschijnlijk een deel  van een raam is geweest en dat gepromoveerd is tot christelijk symbool in de kapel. Het eerste cadeau uit de aarde.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

vrijwilligers

home

de tuin

actueel

fotogalerij

archief

contact

agenda

De Stroetenhof

 

Verlegen neergelegd,

tussen het hoge villagroen,

achter het  smalle graspad

lokken vogelstemmen

de stilte dichterbij.

 

De Heiligentuin,

ontgonnen uit de chaos,

koestert in naam

de gedachten van nature.

Het Franciscuspaadje leidt

om de buxus naar het hart.

Hier slaat de stilte toe

met grote vrije kracht,

waar een gedenkplaats

in harmonie het water raakt.

 

Op het gemak vloeit

mens en aarde ineen.

Takkenwallen

stuwen verbijsterd

de toonval van de hangmat

richting Noach’s arkje.

Daar legt de ontroering

zich neer in het malse gras

met de kleine kastanje,

die zich driemaal wentelt

in de lieve vrede.

 

Mart Brok

Christelijk ?

Omdat de tuin geboren is uit een behoefte aan stilte en bezinning, is destijds gelijk al begonnen met de bouw van een bescheiden kapelletje. Van oud hout en een strooien dak, dat helaas al spoedig door wat moderner materiaal moest worden vervangen vanwege wateroverlast, is een plek gecreëerd waar iedereen even tot rust kan komen, een kaarsje kan branden en een tekst kan lezen en overdenken. Teksten die afkomstig zijn vanuit ‘alle’ godsdiensten en andere universele waarden.

Idealen?

Ook is ontmoeting met min of meer gelijkgezinden van heel veel waarde. Luisteren, delen en meeleven zijn termen die heel belangrijk zijn en om daar de optimale mogelijkheid voor te scheppen is er een reeks aan onderkomens de afgelopen 15 jaar de revue gepasseerd. Begonnen in een oude caravan, knus maar op den duur te klein, een yurt, heel romantisch maar toch in ons klimaat te vaak lek, is er nu een flinke blokhut. Ideaal! De ontmoeting kan nu ook bij slecht weer doorgaan.

    <<

>>

 

Naast het terras ligt een verhoogde border met de eerste ‘vredespaal’ in noord-oost nederland.

Kort na de tweede wereld oorlog werd de allereerste vredespaal opgericht door de japanner Mashisa Goi. Hij bedacht deze paal vanuit het verlangen naar een revolutie in het menselijk bewustzijn, waardoor niemand meer wraak of haat jegens anderen zou koesteren.