"Verlegen neergelegd, tussen het hoge villagroen,

achter het smalle graspad lokken vogelstemmen de stilte dichterbij.

De tuin




Bij een bescheiden uithangbordje, via een smal graspad tussen twee erven door, sta je plotseling, verrast, voor de stiltetuin ‘De Stroetenhof’.

Een plek van rust en ontmoeting.

Een initiatief uit 1999. Genomen door enkele mensen, die droomden van een dergelijke plek in Emmen en die samen met vrienden en bekenden, kinderen en vrienden van kinderen, dit stuk grond zijn gaan ontginnen. Nu is het al jaren een prachtige tuin, waarin het heerlijk is om samen te werken, te praten en tot rust te komen.

Hoezo ontginnen?



Het terrein van ongeveer 600 m², dat in 1999 is geleend door de eigenaar die voor aan de weg woont, bestond voor een kwart uit een grasveld, voor een kwart uit een dennenbos en voor de helft uit een door braamstruiken en brandnetels overwoekerd deel, waar tijdens het ruimen geregeld wonderlijke dingen tevoorschijn kwamen, zoals oude verroestte fietsen, bedspiralen, maar ook een redelijk in tact gebleven oude gemetselde kweekbak, waar men vroeger losse raampanelen op legde. De ramen zijn verdwenen, maar de bak is, hoewel verplaatst, behouden gebleven en heeft een nieuwe bestemming gevonden als
lavendelkweekbak. Ook werd er een ijzeren kruisje gevonden, wat waarschijnlijk een deel van een raam is geweest en dat gepromoveerd is tot christelijk symbool in de kapel. Het eerste cadeau uit de aarde.


Verlegen neergelegd,
tussen het hoge villagroen,
achter het smalle graspad
lokken vogelstemmen
de stilte dichterbij.

De Heiligentuin,
ontgonnen uit de chaos,
koestert in naam
de gedachten van nature.
Het Franciscuspaadje leidt
om de buxus naar het hart.
Hier slaat de stilte toe
met grote vrije kracht,
waar een gedenkplaats
in harmonie het water raakt.

Op het gemak vloeit
mens en aarde ineen.
Takkenwallen
stuwen verbijsterd
de toonval van de hangmat
richting Noach’s arkje.
Daar legt de ontroering
zich neer in het malse gras
met de kleine kastanje,
die zich driemaal wentelt
in de lieve vrede.
— Mart Brok

Christelijk?



Omdat de tuin geboren is uit een behoefte aan stilte en bezinning, is destijds gelijk al begonnen met de bouw van een bescheiden kapelletje. Van oud hout en een strooien dak, dat helaas al spoedig door wat moderner materiaal moest worden vervangen vanwege wateroverlast, is een plek gecreëerd waar iedereen even tot rust kan komen, een kaarsje kan branden en een tekst kan lezen en overdenken. Teksten die afkomstig zijn vanuit ‘alle’ godsdiensten en andere universele waarden.

Idealen?



Ook is ontmoeting met min of meer gelijkgezinden van heel veel waarde. Luisteren, delen en meeleven zijn termen die heel belangrijk zijn en om daar de optimale mogelijkheid voor te scheppen is er een reeks aan onderkomens de afgelopen 15 jaar de revue gepasseerd. Begonnen in een oude caravan, knus maar op den duur te klein, een yurt, heel romantisch maar toch in ons klimaat te vaak lek, is er nu een flinke blokhut. Ideaal! De ontmoeting kan nu ook bij slecht weer doorgaan.

Naast het terras ligt een verhoogde border met de eerste ‘vredespaal’ in noord-oost nederland.
Kort na de tweede wereld oorlog werd de allereerste vredespaal opgericht door de japanner Mashisa Goi. Hij bedacht deze paal vanuit het verlangen naar een revolutie in het menselijk bewustzijn, waardoor niemand meer wraak of haat jegens anderen zou koesteren.

Stichting de Stroetenhof wordt gedragen door vrijwilligers, die samen proberen zo milieu bewust en kostenbesparend mogelijk bezig te zijn, passend in de visie van omgang met de natuur.